Estetik mi, kimlik değişimi mi?

Esin KÜMBETLİOĞLU

Bir zamanlar bir ünlüyü uzaktan bile görsek “işte o!” derdik.

Şimdi ise aynı kişiyi eski fotoğraflarıyla yan yana koymadan tanımak neredeyse imkânsız.

Sahi, ne zaman güzelleşmek yetmemeye başladı da bambaşka birine dönüşmek moda oldu?

Magazin dünyasında estetik artık küçük dokunuşların ötesine geçti.

Dudak dolgunlaştırmak, burnu inceltmek, cildi pürüzsüzleştirmek… Bunlar bir dönem “bakımlı görünmek” kategorisindeydi.

Ama bugün baktığımızda, mesele sadece daha iyi görünmek değil; adeta yeni bir yüz, yeni bir karakter, hatta yeni bir kimlik yaratmak.

Ve işin en çarpıcı kısmı şu: Bu değişim çoğu zaman alkışlanıyor.

Sosyal medya bu dönüşümün en büyük sahnesi.

Filtrelerle başlayan masum oyun, zamanla gerçeği beğenmemeye, hatta reddetmeye kadar gidiyor.

Ünlüler, milyonlarca kişinin gözünün önünde, kendi doğal hallerini adım adım siliyor.

Ve biz de bunu izliyoruz… Hatta çoğu zaman hayranlıkla.

Peki bu gerçekten bir tercih mi, yoksa görünmeyen bir baskının sonucu mu?

Sektör acımasız. Genç kal, güzel kal, dikkat çek, konuşul… Sürekli daha fazlası bekleniyor.

Bir gün doğal halinle övülürken, ertesi gün “yorgun görünüyorsun” yorumlarıyla yerin dibine sokulabiliyorsun.

Böyle bir ortamda estetik, bir lüks değil; neredeyse zorunluluk haline geliyor.

Ama burada ince bir çizgi var:

Kendini iyi hissetmek için yapılan dokunuş ile kendinden kaçmak için yapılan değişim arasında.

Çünkü bazı yüzler var… Artık hiçbir duygu geçmiyor üzerinden.

Gülüyor ama aynı, üzülüyor ama aynı.

Mimikler donmuş, ifade kaybolmuş. Ve en acısı, o kişinin kendine ait izler silinmiş.

Oysa insanı özel kılan kusurları değil miydi?

Belki de asıl mesele estetik değil.

Mesele, aynaya bakınca gördüğün kişiyi gerçekten kabul edip edemediğin.

Çünkü kendinle barışık olmadığın sürece, yapılan hiçbir değişiklik yeterli gelmeyecek.

Hep bir fazlası, hep biraz daha “mükemmel” olma arzusu…

Ve sonunda ortaya çıkan şey: Çok güzel ama kime ait olduğu belli olmayan yüzler.

Magazin bunu konuşuyor, evet. Ama belki de ilk kez bu kadar derin bir soruyla:

Bu bir güzelleşme hikayesi mi, yoksa yavaş yavaş kendini kaybetmenin modern hali mi?